Dobrowolnie oddasz życie za obcego brata swego?

14 sierpnia 1941 roku w KL Auschwitz, po 16 dniach pobytu w bunkrze głodowym bez jedzenia i picia, zmarł dobity zastrzykiem z fenolu o. Maksymilian Kolbe, franciszkanin. Dziś mija 85 rocznica Jego męczeńskiej śmierci – ofiary za życia współwięźnia Franciszka Gajowniczka. Ten fakt zna wielu ludzi w Polsce (i na świecie). Ale o tym, że los związał o. Maksymiliana z naszym miastem wie garstka.

Reakcja osób nieświadomych tego epizodu to zaskoczenie, zdumienie, niedowierzanie, zaciekawienie, zainteresowanie – w końcu deklaracja odwiedzin Ostrzeszowa.

A to oznacza:
1) że św. Maksymilian Kolbe „żyje” , że mocno zakorzenił się w świadomości społecznej, zbiorowej;
2) że przed Ostrzeszowem była i wciąż jest ogromna szansa optymalnego wykorzystania tego daru;
3) że obok Zduńskiej Woli, Pabianic, Niepokalanowa i Oświęcimia nasze miasto może stać się ważnym ośrodkiem pamięci i kultu świętego.

Bowiem mimo krótkiego pobytu ojca Kolbego w Ostrzeszowie (30 dni) mamy;
a) dwa obiekty, w których był więziony – ZS nr 1 i I LO
b) relikwie w farze
c) celę – I LO
d) dwie tablice pamiątkowe – I LO i Kościół Chrystusa Króla
e) mural – biblioteka

Reklama

Nadto posiadamy wspomnienia brata Juwentyna Młodożeńca (Muzeum), kopie fotografii świętego z obozu w Ostrzeszowie, wiersz z konkursu „O dwie korony”, wspomnienia syna komendanta stalagu XXI A i inne…

Możemy mieć więcej, ale najpierw wypada uznać Świętego Maksymiliana Kolbego patronem Ostrzeszowa.

Jest wysoce nieroztropne, a nawet szkodliwe zmarnować oddolną inicjatywę mieszkańców oraz kapitał, który aportem wnieść może miasto we wspólne dzieło.

Wiele miast za swych patronów obrało świętych, którzy w nich nigdy nie byli. Czy Poznań, Gdańsk, Kalisz, Mikstat albo wieś Mikorzyn straciły coś? Przeciwnie, zyskały.

Reklama

Święty innowator

Wbrew przekonaniom niektórych osób i kreślonego przez nich wizerunku św. Maksymiliana Kolbego, może On z powodzeniem służyć młodzieży za przykład. Był pracowity, głodny wiedzy i dobrze się uczył. Podczas studiów w Rzymie obronił dwa doktoraty – pierwszy z teologii, drugi z filozofii.

Kreatywny, posiadał niezwykłe zdolności organizacyjne, charyzmę i postępowe, całkowicie laickie pasje oraz zainteresowania. Cechowało Go nowatorstwo oraz innowacyjność. Z powodzeniem wdrażał nowinki techniczne. Założył wydawnictwo, drukarnie wyposażył w najnowsze maszyny drukarskie, zbudował piekarnię, założył stację radiową, zamierzał uruchomić przed II wojną światową telewizję!, ale przede wszystkim w szczerym polu zbudował Niepokalanów – największy klasztor na świecie!

Z uwagi na te przymioty, po wyniesieniu na ołtarze, został ogłoszony patronem elektryków, energetyków, przemysłowców, krwiodawców, dziennikarzy, rodzin i ruchów obrony życia oraz mediów.

Reklama

Osoby o takich zainteresowaniach i profesjach uczą się i żyją w Ostrzeszowie. Zapewne wielu z nich podpisało się pod wnioskiem do Rady Miejskiej, aby „męczennika miłości” ustanowić patronem naszego miasta.

Nie zasługują na tego Świętego Oni, suwereni, którzy spełnili prośby kandydatów na radnych i dali im upragniony mandat.

Jeśli nie zasługują, to czy Wy, Radni oponenci jesteście gotowi jak o. Kolbe dobrowolnie oddać życie za obcego brata swego?

Pytam nie bez kozery. Bo jeśli ofiara życia i działalność misyjna św. Maksymiliana jest przeszkodą dla Was, to wystawiacie sobie złe świadectwo.

Reklama

Świadectwo złamania własnej przysięgi. A wiarołomność nie jest zaletą! Jednak błędy, braki, omyłki, zaniechania itp. można naprawić póki się żyje i posiada moc sprawczą.

Dlatego Panie i Panowie Radni apeluję – zweryfikujcie swoją decyzję. W tym roku przed nami kilka znaczących dat związanych z życiem i działalnością o. Kolbego, a w przyszłym roku jeszcze więcej.

Ufam, ze zrehabilitujecie się, a miasto nie straci niezwykłej szansy.

Bolesław Grobelny

Reklama